Perang: Perniagaan yang Menguntungkan bagi Amerika Syarikat
Perang merupakan sebuah perniagaan yang sangat menguntungkan bagi Amerika Syarikat. Sebagai kuasa hegemoni dunia dalam Sistem Kapitalis, Amerika Syarikat terlibat dalam beberapa konflik yang sedang berlaku ketika ini; menggunakan senjata yang dihasilkan oleh industri persenjataannya, di samping membekalkan senjata tersebut kepada negara-negara lain sebagai balasan pertukaran untuk wang dan sokongan mereka.
Terdapat beberapa aspek daripada `keuntungan’ ini yang sepatutnya dianggap menyalahi undang-undang. Antaranya ialah `Pencatutan Perang’ (War Profiteering), yang menjadi satu masalah bagi mereka semasa Perang Iraq, apabila berbilion-bilion dolar tidak dapat dipertanggungjawabkan. Sebagai tindak balas, Dewan Perwakilan Amerika Syarikat meluluskan War Profiteering Prevention Act, H.R. 400, yang menjadikan tindakan syarikat mengenakan bayaran berlebihan bagi tujuan menipu atau memperoleh keuntungan melampau daripada peperangan, tindakan ketenteraan atau usaha pembinaan semula sebagai suatu kesalahan. Mereka juga meluluskan H.R. 2740, MEJA Expansion and Enforcement Act, yang membolehkan kontraktor keselamatan yang bekerja di Iraq dan zon-zon pertempuran lain turut tertakluk kepada pendakwaan oleh mahkamah Amerika Syarikat.
Tetapi, ini tidak bermakna peluang untuk meraih keuntungan daripada peperangan dan konflik telah terhenti, kerana terdapat cara lain yang membolehkan para pegawai di Amerika Syarikat mendapat manfaat daripada peperangan.
Kita dapat melihat perkara ini dalam peristiwa yang berkaitan dengan perang semasa dengan Iran. Sehari selepas serangan peluru berpandu Amerika Syarikat membunuh Jeneral Iran, Qassem Soleimani, puluhan anggota Kongres menyaksikan peningkatan dalam portfolio pasaran saham mereka apabila nilai pegangan mereka dalam kontraktor pertahanan seperti Lockheed Martin dan Raytheon meningkat berikutan kemungkinan tercetusnya perang.
“51 anggota Kongres dan pasangan mereka memiliki saham bernilai antara $2.3 juta hingga $5.8 juta dalam syarikat-syarikat yang termasuk dalam 30 kontraktor pertahanan terbesar di dunia. Anggota Kongres secara umumnya melaporkan nilai pelaburan mereka dalam bentuk julat, maka adalah mustahil untuk mengetahui dengan tepat nilai saham mereka…. (Namun) lapan belas anggota Kongres, secara keseluruhannya, memiliki saham Lockheed Martin bernilai sehingga $760,000, iaitu kontraktor pertahanan terbesar di dunia dari segi keseluruhan hasil pertahanan.” (Sumber: The Members of Congress Who Profit From War – The American Prospect)
“Di Senat, hampir satu pertiga daripada anggota Jawatankuasa Kecil Pertahanan bagi Jawatankuasa Peruntukan memiliki saham dalam kontraktor-kontraktor pertahanan utama. Jawatankuasa kecil tersebut bertanggungjawab merangka bahagian perolehan dalam rang undang-undang perbelanjaan Pertahanan tahunan, yang memperuntukkan pembiayaan kepada Jabatan Pertahanan serta menentukan sistem persenjataan dan barangan lain yang perlu dibeli oleh jabatan tersebut daripada kontraktor swasta.”
Jenis keuntungan seperti ini — apabila ahli politik mendapat manfaat daripada syarikat-syarikat yang menerima pembiayaan Pentagon dan kontrak kerajaan ketika peperangan dan konflik — adalah sah sepenuhnya. Anggota Kongres secara umumnya dibenarkan memiliki saham, selagi mereka mendedahkan maklumat kewangan mereka dan mengelakkan perdagangan orang dalam serta penggunaan maklumat bukan awam. Ahli-ahli perundangan juga boleh memiliki saham syarikat pertahanan walaupun mereka menganggotai jawatankuasa atau mengundi mengenai pembiayaan Pentagon. Ini berlaku meskipun wujud konflik kepentingan, apabila kontraktor sangat bergantung pada perbelanjaan pertahanan yang diluluskan oleh Kongres bagi memperoleh pendapatan mereka. Sebagai contoh, lebih 70% daripada hasil Lockheed Martin sebanyak $51 bilion pada tahun 2018 datang daripada jualan kepada kerajaan Amerika Syarikat.
Di Amerika Syarikat, syarikat ketenteraan dan keselamatan swasta telah tertanam secara mendalam dalam sistem kontrak kerajaan, dengan menyediakan perkhidmatan logistik, keselamatan dan sokongan berkaitan peperangan. Sepanjang 35 tahun yang lalu, Pentagon telah memperuntukkan bahagian yang semakin besar daripada bajetnya kepada kontrak sektor swasta. Purata perbelanjaan tahunan mereka bagi kontrak sedemikian meningkat daripada 41% pada tahun 1990 kepada sekitar 54% pada tahun 2024.
Angka-angka ini hanya mengambil kira kontrak yang dilaporkan. Bajet perisikan Amerika Syarikat melebihi $100 bilion; sebahagian besarnya dimasukkan dalam bajet Pentagon dan semuanya diklasifikasikan sebagai rahsia. Mengikut peraturan persekutuan, kontrak yang diklasifikasikan dikecualikan daripada pelaporan kepada perbelanjaan Amerika Syarikat. Ini bermakna bahawa kontrak ketenteraan bernilai berpuluh-puluh bilion dolar berpotensi tidak dilaporkan setiap tahun. Malah, angka ini mungkin jauh lebih tinggi — menurut Pensyarah Kanan HKS, Linda Bilmes, seorang pakar kewangan awam yang telah mengkaji kos peperangan pasca-11 September selama 20 tahun. Dia berkata tanda harga yang mengejutkan sebanyak $5 trilion itu dimungkinkan oleh apa yang dia sebut sebagai ‘bajet hantu’ (ghost budget).
Dengan menggunakan gabungan pinjaman, helah perakaunan dan penyumberluaran (outsourcing) yang belum pernah dilakukan sebelum ini, pentadbiran presiden, Kongres dan Pentagon dapat memintas proses bajet ketenteraan tradisional dengan cara yang menyebabkan kos peperangan tidak dibahaskan secara terbuka dan mengakibatkan trilion dolar dibelanjakan dengan pengawasan yang minimum.
Hasilnya, syarikat-syarikat dan pelabur kaya meraih keuntungan besar; pembaziran dan penipuan yang sangat besar; dan — apabila digabungkan dengan pemotongan cukai Bush dan Trump — beban kos peperangan dialihkan daripada golongan kaya kepada golongan berpendapatan sederhana dan rendah serta generasi akan datang.”
(Sumber: The Ghost Budget: How U.S. war spending went rogue, wasted billions, and how to fix it | Harvard Kennedy School)
Walaupun keuntungan itu diperoleh oleh syarikat-syarikat, ahli politik juga mampu mendapat manfaat daripadanya. Mereka memiliki saham dalam syarikat pertahanan yang memperoleh manfaat daripada kontrak Pentagon, sekali gus memberi kepentingan langsung kepada ahli-ahli politik untuk memastikan syarikat tertentu terus berkembang maju. Dan hal ini sangat mungkin menjadikan peperangan dan konflik sebagai pilihan yang lebih menarik — meskipun kos terhadap nyawa manusia dan alam sekitar amat mengerikan.
“Dalam rang undang-undang peruntukan Pertahanan 2020, jawatankuasa kecil tersebut meluluskan $1.85 bilion untuk 18 lagi pesawat F-35 Joint Strike Fighter serta alat ganti daripada Lockheed Martin. Anggota jawatankuasa kecil, Senator Roy Blunt (R-Mo.), memiliki saham Lockheed Martin bernilai sehingga $100,000. Jawatankuasa kecil itu juga mencadangkan $1.1 bilion untuk 6 pesawat P-8A Poseidon, iaitu pesawat rondaan dan peninjauan maritim keluaran Boeing. Anggota jawatankuasa kecil Dianne Feinstein (D-Calif.), Susan Collins (R-Maine), dan Jerry Moran (R-Kansas) secara keseluruhan memiliki saham Boeing bernilai sehingga $750,000.”
Sumber: The Members of Congress Who Profit From War – The American Prospect
Manfaat ini bukan hanya melibatkan keuntungan kewangan melalui pemilikan saham. Wujud satu `pintu berputar’ (revolving door) antara kerajaan, Kongres, Pentagon, kontraktor pertahanan dan firma pelobi — apabila industri pertahanan melobi mereka yang memegang jawatan dalam kerajaan untuk mempengaruhi dasar, perolehan dan peraturan, sementara bekas pegawai kerajaan kemudiannya bekerja sebagai pelobi, eksekutif, perunding atau ahli lembaga pengarah.
“Satu penyiasatan oleh Eric Lipton dari The New York Times mendapati bahawa sekurang-kurangnya 50 bekas pegawai Pentagon bekerja dengan firma modal teroka atau ekuiti persendirian berkaitan ketenteraan dalam tempoh lima tahun dari 2019 hingga 2023. [B]ekas pegawai Pentagon dan pegawai tentera yang menyertai firma modal teroka… sedang cuba menggunakan hubungan mereka di Washington untuk meraih keuntungan daripada potensi menjual generasi baharu senjata. Mereka mewakili satu laluan baharu melalui pintu berputar yang sejak dahulu lagi menghubungkan Jabatan Pertahanan dengan perniagaan kontrak ketenteraan.”
(Sumber: Profits of War: Top Beneficiaries of Pentagon Spending, 2020–2024 – Quincy Institute for Responsible Statecraft)
Jadi, apakah kaitannya dengan konflik yang berlaku di luar negara?
“Amerika Syarikat mengumumkan jumlah rekod urus niaga senjata utama pada tahun 2024, tahun terakhir pentadbiran Biden — sejumlah $145 bilion, termasuk puluhan bilion kepada Ukraine dan ‘Israel’, serta peningkatan besar dalam jualan kepada Eropah. Angka tersebut pada asasnya hampir sama, selepas diselaraskan mengikut inflasi, dengan tahun jualan tertinggi lain sejak Perang Dunia Kedua, yang berlaku pada tahun 2011 di bawah pentadbiran Obama.
Peperangan di Ukraine dan Gaza telah menjadi pemacu utama pemindahan senjata Amerika Syarikat sejak kebelakangan ini. Amerika Syarikat telah membekalkan lebih $66 bilion bantuan ketenteraan kepada Ukraine sejak bermulanya pencerobohan Rusia ke atas negara itu pada tahun 2022, dan sebahagian besarnya adalah untuk senjata yang dihasilkan oleh syarikat-syarikat Amerika Syarikat.”
(Sumber: Profits of War: Top Beneficiaries of Pentagon Spending, 2020–2024 – Quincy Institute for Responsible Statecraft)
Apabila kita mendengar, sebagai contoh, bahawa Amerika Syarikat memberikan bantuan ketenteraan kepada entiti Yahudi bagi perangnya di Gaza, apakah maksudnya dalam realiti? Bantuan ini tidak diberikan tanpa syarat, dan syarat-syarat itu menetapkan bagaimana wang tersebut perlu dibelanjakan dan kepada siapa ia perlu diberikan. Maka sekurang-kurangnya sebahagian daripada wang yang diberikan kepada entiti Yahudi digunakan untuk membayar senjata yang dibeli daripada syarikat-syarikat Amerika Syarikat — syarikat-syarikat yang sama yang mempunyai hubungan kewangan dan/atau politik dengan anggota Kongres.
Pemindahan senjata ke luar negara, termasuk jualan yang dibayar oleh negara lain serta bantuan ketenteraan yang dibiayai oleh pembayar cukai Amerika Syarikat, menyediakan satu lagi sumber pendapatan kepada kontraktor senjata, selain daripada apa yang dibelanjakan oleh Pentagon untuk membeli peralatan dan perkhidmatan bagi tentera Amerika Syarikat.
“Apabila mengambil kira jualan ketenteraan asing — pemindahan senjata daripada kerajaan kepada kerajaan — Lockheed Martin menjana 92% daripada jumlah jualan bersihnya melalui kerajaan Amerika Syarikat. Baki 8% diperoleh terutamanya daripada jualan komersial langsung, apabila kontraktor memindahkan senjata secara langsung kepada pembeli asing dengan kelulusan Jabatan Negara.”
(Sumber: Recognizing Reality: A Case for Nationalizing the US Arms Industry • Stimson Center)
Operasi ketenteraan semasa di Gaza merupakan sebuah lombong kekayaan bagi kontraktor ketenteraan yang pendapatannya meningkat apabila Amerika Syarikat beralih kepada mereka untuk menambah semula stok persenjataannya. Laporan Bloomberg menunjukkan bahawa Pentagon secara senyap-senyap memenuhi permintaan ‘Israel’ untuk peluru berpandu berpandu tambahan bagi helikopter Apache, meriam 155mm, peralatan penglihatan malam, bom pemusnah kubu dan kenderaan berperisai.
Semua ini jelas menunjukkan sejauh mana para pegawai Amerika Syarikat mendapat keuntungan daripada peperangan dan konflik yang berlaku. Ia menjelaskan mengapa begitu ramai daripada mereka kurang mengambil berat tentang kos terhadap nyawa manusia dan alam sekitar.
Ini bukan bermaksud bahawa keuntungan tersebut merupakan motivasi utama mereka untuk berperang — untuk memahami perkara itu, kita perlu menjalankan analisis politik yang jauh lebih mendalam, dengan mengambil kira motivasi ideologi mereka serta isu geopolitik dalam konflik tersebut.
Apa yang dapat kita lihat ialah keuntungan yang diperoleh industri persenjataan menjadikan lebih mudah bagi ahli politik dan pegawai untuk mengabaikan kengerian yang telah mereka lepaskan ke atas dunia ini. Semakin banyak senjata yang dijual — semakin banyak yang mereka peroleh. Dan itulah salah satu sebab mengapa mereka tidak mempunyai dorongan untuk menghentikannya — walaupun mereka terus dipertanggungjawabkan oleh rakyat dan organisasi di seluruh dunia.
Ditulis untuk Pejabat Media Pusat Hizb ut Tahrir oleh
Fatima Musab
Anggota Pejabat Media Pusat Hizb ut Tahrir
#imperialismeamerika #waronterrorism #USwar
About Post Author
