Peringatan Hari Kanak-Kanak Sedunia, Pengkhianatan Sebenar Dunia terhadap Hak Kehidupan Kanak-Kanak Palestin

Peringatan Hari Kanak-Kanak Sedunia, Pengkhianatan Sebenar Dunia terhadap Hak Kehidupan Kanak-Kanak Palestin

Penulis: Yanti Tanjung

Menurut laman web Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, Hari Kanak-Kanak pertama kali ditetapkan pada 1954 sebagai Hari Kanak-Kanak Sedunia dan disambut pada 20 November setiap tahun untuk meningkatkan kesejahteraan kanak-kanak di seluruh dunia.

Pada 20 November 1959, Perhimpunan Agung PBB menerima pakai Deklarasi Hak Kanak-kanak. Pada 20 November 1989, Konvensyen Mengenai Hak Kanak-kanak (KHA) atau Konvensyen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mengenai Hak Kanak-kanak (UN-CRC) telah ditubuhkan oleh Perhimpunan Agung PBB. Pada tahun 1990, Perhimpunan Agung PBB menandakan ulang tahun penerimaan pakai Deklarasi dan Konvensyen mengenai Hak Kanak-Kanak selepas disahkan oleh beberapa negara yang memenuhi syarat. Sehingga 20 November 2024, sebanyak 196 negara telah menjadi pihak yang termasuk seluruh anggota PPB, kecuali Amerika Syarikat.

Sehingga tahun 2024, walaupun Hari Kanak-Kanak Sedunia disambut saban tahun, tidak ada sebarang perubahan dalam nama hak kanak-kanak sedunia, bahkan lebih parah keadaannya. Kanak-kanak kekal dalam lingkungan ancaman dan perlindungan yang minimum. Malah, terdapat diskriminasi dan ketidakadilan mengenai hak kanak-kanak Palestin. Di tengah-tengah dunia yang menyuarakan hak kehidupan untuk anak-anak dunia, hak kehidupan untuk kanak-kanak Palestin sedang dirampas oleh Zion*s. Suara Hari Kanak-kanak untuk anak-anak Palestin sebenarnya tiada bergema dan bunyinya semakin pudar.

Kalaupun suara itu ada, ia datang dari rakyat atas nama kemanusiaan tanpa penyelesaian sebenar kepada masalah kanak-kanak Palestin. Negara dan tenteranya diam seribu bahasa. Akhirnya, peringatan Hari Kanak-Kanak Sedunia sebenarnya tidak lebih daripada pengkhianatan yang jelas terhadap hak kanak-kanak Palestin khususnya hak untuk hidup yang ditegakkan atas nama hak asasi manusia.

Sebanyak 42 Perkara daripada Konvensyen Dunia mengenai Hak Kanak-Kanak hampir tidak didapatkan untuk kanak-kanak Palestin. Tidak kira hak pendidikan, hak mendapatkan pemakanan yang baik, hak kesihatan, hak bermain dan sebagainya, tiada jaminan hak untuk hidup kerana kanak-kanak Palestin sentiasa diancam kematian akibat genosid.

Perkara 38 menyatakan, “Kanak-kanak di bawah umur 15 tahun tidak dikehendaki menyertai angkatan bersenjata atau mengambil bahagian dalam konflik bersenjata. Kanak-kanak di zon perang perlu mendapat perlindungan khas.” Namun, apakah maksud Perkara ini jika ruang hidup kanak-kanak Palestin dimusnahkan sedemikian rupa? Kita nampaknya tertanya-tanya, kenapa ada Hari Kanak-Kanak Sedunia, tetapi kanak-kanak Palestin dikecualikan?

Bukan rahsia, konflik antara Zion*s dan Palestin sebenarnya sengaja dikekalkan, bahkan sudah ada usaha untuk melakukan genosid terhadap rakyat Palestin. Malah, Zion*s disokong kuat oleh AS, terutamanya bab persenjataan. AS juga merupakan dalang di sebalik peluru berpandu yang ditembak ke arah Palestin. AS juga menjadi negara pertama yang menyumbang kepada “negara Israel” pada tahun 1948 dan pada tahun 2017, Amerika menjadi negara pertama yang mengiktiraf Baitul Maqdis sebagai ibu negara Israel.

Setiap tahun, AS juga menyediakan US$3.3 bilion (RM 147 billion) dalam Pembiayaan Tentera Asing.

AS mempunyai kepentingan untuk menyokong perjuangan Zion*s terhadap Palestin berhubung isu Timur Tengah. Timur Tengah, dengan rizab minyak dan laluan air strategiknya (Terusan Suez), merupakan medan pertempuran utama untuk pengaruh hegemoni kuasa besar. AS telah bertindak tegas untuk menyokong keunggulan tentera Zion*s di rantau ini dan untuk menghalang tindakan permusuhan negara=negara lain terhadapnya.

Satu lagi aspek adalah untuk kepentingan politik domestik AS, di mana sebenarnya majoriti rakyat adalah penyokong Zion*s. Akibatnya, dalam pilihan raya presiden, undian pro-Zion*s sangat menentukan untuk menang. Sesiapa sahaja yang menyertai pilihan raya presiden pasti akan membangkitkan isu sokongan mereka kepada Zion*s, termasuk Trump sebagai presiden terpilih yang secara terbuka sangat pro Zion*s. Dalam penggal pertamanya, Trump mengambil beberapa langkah utama yang menguntungkan Zion*s. Salah satunya adalah dengan mengiktiraf Baitul Maqdis sebagai ibu negara dan memindahkan Kedutaan AS ke sana.

Melihat kepada realiti sejarah memperingati Hari Kanak-Kanak Sedunia yang melahirkan Konvensyen Hak Kanak-Kanak yang tidak pernah ditandatangani AS, kita pasti dunia tidak mengambil berat tentang nasib kanak-kanak Palestin. Hari Kanak-Kanak Sedunia hanyalah penyamaran dan jenayah sadis yang datang dari dunia yang dicetuskan oleh UNICEF sebagai pertubuhan yang dibentuk oleh PBB untuk melindungi kanak-kanak dunia. Ideologi kapitalisme yang dianuti mereka—yang diperintah oleh AS—menjadikan dunia lebih mementingkan aspek keinginan ekonomi dan kepentingan nasionalistiknya daripada hak kanak-kanak Palestin. Apa yang penting bagi mereka ialah memperoleh kekayaan alam yang melimpah-ruah dan memperoleh kuasa. Isu hak kehidupan kanak-kanak atau hak lain dikorbankan dengan kejam.

Sungguh, tidak ada yang lebih menjamin hak kanak-kanak, selain Islam. Hanya Islam yang akan mewujudkan impian kanak-kanak dunia dan memenuhi seluruh haknya tanpa diskriminasi. Islam menjamin hak kehidupan kanak-kanak dengan pelbagai lapisan perlindungan sehingga tidak ada ruang untuk hak mereka diabaikan. Contohnya, sejak dalam kandungan, janin itu haram digugurkan, kecuali ada uzur syarie.

Islam juga menjamin nasab anak sehingga jalur perwaliannya pasti dan ada yang bertanggungjawab terhadap kehidupannya. Setiap anak yang lahir menjadi kewajipan ibu untuk menjalankan hadanah (pengasuhan) dan penyusuan (radha’ah). Oleh kerana itu, fungsi ummun wa rabbatul bayt perlu dijaga oleh ibu, ayah, bahkan melalui polisi negara. Hasilnya, tidak aka nada anak yang diabaikan.

Setiap anak akan mendapatkan hak nafkahnya dari ayah. Jika ayah tiada, akan ada para lelaki yang diwajibkan oleh syariat untuk menafkahinya. Tidak akan ada anak yang tidak ternafkahi walaupun ayahnya meninggal dunia sebab negara akan menjamin setiap ayah sejahtera dan setiap lelaki dapat memenuhi nafkah keluarganya.

Setiap kanak-kanak juga berhak mendapat pendidikan dengan kurikulum yang berlandaskan akidah Islam, baik di dalam keluarga mahupun di sekolah formal oleh negara. Dengan begitu, anak-anak akan memiliki pegangan agama yang kuat, menjadi imamul muttaqeen dan menjadi generasi terbaik. Mengenai hak keselamatan, setiap kanak-kanak juga akan mendapatnya. Akan ada hukuman bagi setiap pelaku jenayah terhadap kanak-kanak dan mereka yang mengabaikan hak kanak-kanak, sama ada oleh individu, masyarakat atau negara.

Khilafah sebagai institusi yang akan melaksanakan Islam secara menyeluruh akan merealisasikan hak kanak-kanak sedunia dengan sempurna. Apa sahaja keperluan anak, sama ada keperluan hajatul ‘udhawiyyah (keperluan fizikal) atau gharizah (naluriah) anak, akan dipenuhi dengan sempurna dan penuh tanggungjawab.

Tanpa Khilafah, hak kanak-kanak akan didiskriminasi, sedangkan Khilafah akan sentiasa menegakkan keadilan dan menjamin kesejahteraan dunia untuk merealisasikan segala hak yang diperlukan oleh kanak-kanak, tanpa perlu memperingati Hari Kanak-Kanak Sedunia. Wallahualam bissawab.